Als een losse tand hing de deur van mijn auto naast de bestuurdersplaats.*) "Wacht maar, ik zie het al," mompelde een aangesnelde aardige man. Hij pakte de autodeur in een soort tangogreep en wiegde 'm een paar keer heen en weer, alsof hij de deur opnieuw leerde wat zijn functie was in het leven. "Pas op voor je vingers!" riep ik vanaf veilige afstand. De man reageerde niet en ging onverstoorbaar verder met z'n deurfluisteringen. En op hetzelfde...
Lees verder...